Eerste snoepie geld

Sy kla die ander kinders koop by die snoepie en sy het nie geld nie. Ek en my man besluit ons sal Vrydae geld skool toe stuur, maar ook nie baie nie, want sy moet eers leer om dit nie te verloor nie.

Mens het soveel vrees as dit by geld kom. Vir jou kind. Netnou vat ‘n groot kind dit, of ‘n maaitjie in haar klas as sy dit nie mooi hou nie. Hoe verstaan sy dat mens dan niks kan koop as jy nie die geld het nie? Dis ‘n nuwe verantwoordelikheid en een of ander tyd sal sy moet leer. Om skool toe te gaan vir die eerste keer het nogal baie dinge verander. Dis ‘n nuwe aanpassing vir ons almal.

Hulle moes vandag Golf hempies en denims dra. My man het vergeet om ‘n Golf hempie te koop. Hy stry dat dit op die strokie is en toe ons kyk is dit nie. Gelukkig was daar ‘n oranje T hemp in haar kas. As ouer wil mens nie hê jou kind moet uit voel nie. Ek sal more gaan kyk vir ‘n Golf hemp by die skool klere plek.

Vanoggend stuur ek haar skool toe met tien rand.

Dinsdag blog

Partykeer voel dit of ek net vure doodslaan en nêrens kom nie. Ek hoor gister ‘n ding – wees bly vir die mense wat jy wel kan help en moennie tob oor dinge wat buite jou beheer is nie. Soms wens ek ek kan kaalvoet in my kombuis staan en koek bak. Miskien as ek staan en koek bak verlang ek na die kantoor. Mens kan nooit wen nie.

Is dit verkeerd om so te voel? Dat ek nie op hierdie tyd in my lewe op hierdie plek wil wees nie, en ek weet ek gaan nooit daaraan gewoond raak nie.

Ek weet net daar is fout, groot fout. En ek weet nie hoe om dit reg te maak nie.

Maandag blog

Partykeer as die lewe so druk, wens ek ek was eerder kaalvoet in my kombuis. Op die oomblik is ek op ‘n kruispad in my lewe wie weet waarheen die ou lewe mens sal lei. My hart is seer omdat ek myself nie so ken nie. Ek is tog ‘n lojale mens wat dankbaar is vir elke ou ryskorreltjie in die lewe.

Dis as-of iets my jaag. Gaan wat ook al ek doen die regte ding wees? Gebeur wat nou gebeur omdat die lewe my ‘n les wil leer? Ja, ek dink so. Niemand is perfek nie. Partykeer moet mens eers klippe kou voor jy roomys eet.

Ek gaan nie meer worstel oor of ek 6 maande gelede die regte besluit geneem het of nie. Dit was die regte besluit op daardie tydstip vir my.

Miskien wil ‘n mens jouself nie met tye ken nie.

My kop sê een ding, en my hart ‘n ander.

Ek is iemand wat na my hart luister.

Droom huis

Ek droom van ‘n huis met houtvenster rame. Ek droom van ‘n hout stoel en tafel op die tweede verdieping voor ‘n klein venster met ‘n mooi uitsig. Ek droom van’n kombuis met ‘n marmer blad. Ek droom van vensters wat se banke groot genoeg is sodat mens ‘n kussing daarin kan plaas, en daarvoor sit en lees.

Ek droom van ‘n huis half bedek met poison ivy en ‘n lang oprit met bome aan die weerskante. Ek droom van ‘n pophuis en ‘n swaai in die tuin. Ek droom van ‘n leer wat lei na die dak aan die een kant van die huis.

Die huis is wit met ‘n groen dak.

Daar is ‘n venster in die driehoek van die dak. Dis waar die hout stoel en tafel staan, met ‘n rekenaar waar mens kan sit en jou gedagtes kan intik. Die binneversiering is meestal wit en bruin.

In die winter kan mens in die lê en sneeu engele maak in die sneeu voor die huis. In die herfs lê daar oranje en rooi herfsblare in die oprit na die huis. In die lente is die tuin vol pienk en wit bloeisels. In die somer is dit groen oral om die huis.

Mens kan sommer die pad vat en gaan fotos neem agter die huis in die veld.

Dis ‘n ou huis met ‘n groot plaas kombuis.

Die huis is nie naby die see of berge nie.

Dis die prentjie wat ek in my gedagtes het van my droom huis.

Skool skoene

Hy kom gister kwaad by die huis. Claudia het haar skool skoene iewers uitgetrek en sy kan nie onthou waar nie. Ag liewe Vader, dink ek, dis net skool skoene. Alles wat vervangbaar is in die lewe het nie vir my waarde nie. Dis ‘n mens wat vir my kosbaar is, dis wat mens nooit kan vervang nie.

Sy wil amper huil, knyp ‘n prentjie wat sy by die skool geteken het in haar hand vas. Ek vat die papier in haar hand en ignoreer die vuur wat by sy ore uitkom. Ja, ek weet, sy sal moet leer om nie die goed so te laat rondle nie. Dis ons kind en ek kry ook seer as sy raas kry. Miskien sal sy nou weet om dit nie weer te doen nie.

Vanoggend kry ons dit netjies langs haar tafel in haar klas.

Ek los haar kaalvoet, want dit is atletiek dag.

Eerste skooldag

Daar staan sy toe tas in die hand op haar eerste skooldag. Ek het gedink ek sou dit erger vat, maar ek was heel rustig. Die kleuterskool het al die kinders goed voor berei vir groot skool.

Dit was op die derde skooldag wat ek toe bewoe raak toe sy op die rugbyveld wil gaan speel by haar maaitjies heeltemal te vêr van haar klas af (volgens my). Ek het seker 10 minute in die kar gesit en gewonder of ek moet gaan kyk of sy okay is. Wat as sy nie weer haar klas sou kry nie? Wat as iemand net instap en my kind kom vat – die skool het dan ses hekke waar enige iemand kan in loop?

Maar iets in my moes vertrou. Ek moes die motor aansluit en wegry, en my kind in die skool se bekwame hande los. ‘n Bekomerde Ma is ‘n gevaarlike ding, ‘n paranoiese Ma nog gevaarliker.

En ek besef vir die eerste keer ek moet bietjie-vir-bietjie haar hand laat gaan, sodat sy soos ‘n vlinder wegvlieg en haar eie pad tussen haar maatjies kan vind..

Jêm en konfyt vir die nuwejaar

Dit titel vir my blog kry ek uit my kinderjare. Ons het een vakansie om die ontbyt tafel gesit toe my niggie "Jem en konfyt asseblief tannie" antwoord op my ma se vraag oor wat sy op haar brood wou hê. Ons almal het uitgebars van die lag. Vandag spot ons haar nog steeds daaroor.

Ek wou 'n oorspronklike naam vir my blog gee. Wel daar het jy dit. Ek het besluit om ook in Afrikaans te blog want my engels is party dae maar arm en dan kry ek skaam as ek myself nie in engels beter kan uitdruk nie. Dit gaan nie oor groot woorde nie, partykeer vergeet ek ek praat in die verlede tyd, partykeer raak ek so meegevoer.

Ek sal probeer om meer te blog, dit is regtig kos vir die siel. Die drie weke by die huis het my weer laat voorraad neem van my lewe. Partykeer het mens bietjie Jêm en konfyt nodig om daai dingetjie wat stukkend is heel te maak, dit plak mos of hoe?

Hoop ek en my blog(s) het nog 'n lang pad vorentoe.

Alles van die beste vir die nuwe jaar.