Partykeer voel dit of ek net vure doodslaan en nêrens kom nie. Ek hoor gister ‘n ding – wees bly vir die mense wat jy wel kan help en moennie tob oor dinge wat buite jou beheer is nie. Soms wens ek ek kan kaalvoet in my kombuis staan en koek bak. Miskien as ek staan en koek bak verlang ek na die kantoor. Mens kan nooit wen nie.
Is dit verkeerd om so te voel? Dat ek nie op hierdie tyd in my lewe op hierdie plek wil wees nie, en ek weet ek gaan nooit daaraan gewoond raak nie.
Ek weet net daar is fout, groot fout. En ek weet nie hoe om dit reg te maak nie.
No comments:
Post a Comment